چشمهایت را نبند

وقتی از عصاره ی وجودم لبریزی

بگذار من هم پر شوم از نگاهت

و

با تو مستی کنم

در این شیدایی بی کس

این شرارت های نا به هنگام

مرا مخمور میکند

حیرتم داد میکشد

بلند میشود

مانند حیرتکده ی تو

که بلند شده است.....

نوشته شده در Fri 31 Oct 2008ساعت 9:21 PM توسط cry-emo| |